foto1
Kolejna recenzja - Mio C560
foto1
Kolejna recenzja - Mio C560
foto1
Kolejna recenzja - Mio C560
foto1
Kolejna recenzja - Mio C560
foto1
Kolejna recenzja - Mio C560
e-mail: blogotech@blogotech.eu
Phone: +48


Kamera Havit HD Pro Webcam

Prosta kamera przydatna w czasie lekcji online.

Więcej

Monitor Acer Nitro

Monitor dla graczy z mocno intensywnymi kolorami.

Więcej

Zestaw NATEC Hi, I’m Octopus!

Klawiatura i mysz o wdzięcznej nazwie i solidnym wykonaniu.

Więcej

Genesis Helium 300 BT

Klimatyczne głośniki z podświetleniem RGB.

Więcej

Kalendarz

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Podziel się ze mną swoimi uwagami na temat mojego bloga, co Ci się podoba, co Ci się nie podoba, jakie recenzje chciałbyś tu zobaczyć itp.

Kliknij mnie

 

500TB danych na szklanej płytce

Ilość informacji, którą dziś gromadzimy jest imponującą. I chociaż serwery puchną od nowych, potężnych dysków, to rozwój technologii, bardziej szczegółowych systemów pomiarowych i oczywiście bardziej szczegółowych obrazów, powoduje że ciągle brakuje miejsca na dane. Dlatego naukowcy ciągle poszukują sposobu na przechowywanie jak największych ich ilości, na jak najmniejszej powierzchni. I jest światełko w tym długim tunelu.

Mądrym głowom udało się, korzystając z szybkich laserów, stworzyć technologię przechowywania danych, którą nazwali „5D”. Na szklanym dysku wielkości płyty CD można zapisać 500 TB danych. Opracowana technika wykorzystuje wyższe prędkości zapisu, co może ostatecznie umożliwić wykorzystanie technologii do celów archiwalnych i innych.
Dzięki pamięci optycznej 5D każdy plik składa się z trzech warstw kropek w nanoskali. Rozmiar, orientacja i położenie kropek w ramach trzech standardowych wymiarów składa się na pięć „wymiarów”. Kropki zmieniają polaryzację światła przechodzącego przez dysk, który jest odczytywany za pomocą mikroskopu i polaryzatora.
Jakiś czas temu naukowcy przedstawili już pamięć optyczną 5D, ale z tamtym rozwiązaniem było wiele problemów – w szczególności niska prędkość zapisu, która sprawiła, że technologia była niepraktyczna. Miała jednak ogromne zalety, wśród których najważniejszą była długotermine przechowywanie. Szacuje się, że nośnik pamięci może wytrzymać temperatury do 1000 stopni C i przetrwać 13,8 miliarda lat w temperaturze pokojowej bez degradacji.
Aby przezwyciężyć problem prędkości, naukowcy wykorzystali laser femtosekundowy o wysokiej częstotliwości powtarzania. Zamiast pisać bezpośrednio w szkle, wykorzystali laser do wytworzenia zjawiska zwanego wzmocnieniem pola bliskiego, które tworzy maleńkie struktury za pomocą kilku słabych impulsów świetlnych. Można ich użyć do wzmocnienia okrągłych pustych przestrzeni generowanych przez silniejszą, jednoimpulsową „mikroeksplozję”. Według specjalistów technika ta „zminimalizowała uszkodzenia termiczne, które były problematyczne w przypadku innych podejść wykorzystujących lasery o wysokiej powtarzalności”.
Korzystając z nowej techniki, zespół był w stanie zapisać 5 TB danych tekstowych na płycie ze szkła krzemionkowego o wielkości konwencjonalnej płyty CD z niemal 100-procentową dokładnością odczytu. „Przy gęstości zapisu dostępnej dzięki tej metodzie dysk byłby w stanie pomieścić 500 terabajtów danych” – powiedzieli naukowcy. Byli również w stanie pisać z prędkością około miliona wokseli na sekundę, czyli około 230 KB na sekundę.
Może się wydawać, że to wolno, ale wprowadzając równoległe pisanie, można realnie wypełnić dysk o pojemności 500 TB w około 60 dni. To może zapewnić sposób na tworzenie kopii zapasowych cennych danych, zasadniczo na wieczność.

Znajdziesz mnie:

Subscribe on YouTube